சங்க இலக்கியத்தை
செம்பொருள் இலக்கியம் எனலாம்
அதாவது பழையது, பண்பட்டது,
மரபுகளோடு தொடர்புடையது
புனைவியல் என்பது புதியது,
மறபுகளை மீறத்துடிப்பது,
கலைக்குள்ள விதிமுறைகளை
எதிர்க்க முயல்வது
செம்பொருள் இலக்கியத்தை
புதுமை செய்தவர்கள்
பாரதி,பாரதிதாசன்
கவிமனி போன்றவர்கள் தான்
அந்நிய தேசத்திலும்
செம்பொருள் இலக்கியத்திற்க்கு
அலங்காரம் செய்தவர்கள்
வோட்சு வொர்த், கோல்ரிட்சு,
கீட்சு, செல்லி, பைரன்,
வில்லியம் பிளேக் போன்றவர்கள்
சங்க இலக்கிய கவிஞர்கள்
இயற்க்கையோடு இயைந்து
வாழ்வு நடத்தினர்.
நிலத்தை நாண்கு வகையாகப் பிரித்து
அவ்வந்நிலத்திற்க்கேற்ப
உண்டு, உடுத்து, ஆடிப்பாடி மகிழ்ந்தனர்
ஆனால்!
இயற்கை எனும் சொல்லை
'இயல்பு' எனும் சொல்லில்
பயன்படுத்தினர்
சங்க பாடல்களில்
'இயற்கை' என்ற சொல்லே
இடம்பெறவில்லை என்று
மு.வரதராஜன் குறிப்பிடுகிறார்
சேனாவரையர் இயற்கைக்கு
'தன்னியல்பில் திரியாத நின்ற பொருள்'
என்று விலக்கம் தருகிறார்
தன்னியல்பில் திரியாதன
நிலம், நீர், தீ, வளி
என்பனவற்றைக் கூறலாம்
அதனால் தான்
ஞாயற்றின் காட்சியை
நீல மயில்மீது தோன்றும்
செவ்வேளாகக் கண்டனர்
புனைவியல் என்பது செம்பொருளியல்
என்ற இலக்கிய இயக்கியத்திற்க்கு
எதிரானது என்று கருதப்படுகிறது
நாட்டுப்பற்று, சமயம், இனம், மொழி
ஆகிய சமுதாயக் கூறுகளில்
புரட்சி காண்பது புனைவியற்
கவிஞர்களின் தலயாயப் பனையாகிறது
ஓடை, வாணம், காடு, கழனி, தென்றல்
முதலியன கண் முன் ஒரு கவிஞனுக்கு
வந்தாலும்!
முதலாளித்துவம், சுரண்டும் வர்க்கம்,
பொருளியல் கொடுமை, அறக்கருத்துக்கள்,
அறிவுரைகள், நாட்டுப்பற்று,
மொழிப்பற்று இவைகளை எழுதுவது
இயற்கைப் புனைவுகளாகும்
இதயே தனது சங்க இலக்கியத்தில்
கலைஞர்!
'வெள்ளம் போல் பொருள்
எதற்கு ஒருவன் சேர்த்தல் வேண்டும்
தனக்கே எலாம் எனும் தனியுடைமை
தகர்த்துத் தரித்திரத்தை
விரட்டுவதற்குத் தக்க வழிகாண
பகுத்துண்டு பல்லுயிரோம்பும்
பொதுமைக் கொள்கைய்னை
வகுத்தளித்து, வையகத்தில்
இன்பம் காண்பது தான்
வாழ்வெடுத்தப் பயனாகும்'
என்கிறார்.
பொருளியல் அநீதியை!
'பாட்டாளி வர்க்கத்தின்
உழைப்பையெல்லாம்
வெறும் கூட்டாகச் சேர்ந்து
தின்று உப்புகின்ற
கொடும் ஆதிக்க வர்க்கத்தின்
தொப்பையைப் போல்
இனியில்லை இடமென
அளவுக்கு வீங்கியது பசுவின் வயிறு!'
மேலும் ஏழைகளுக்கான அநீதியை
இப்படி விளக்குகிறார்
'இன்ப வாழ்வனைத்தும் ஒரு சாராருக்கென்றும்
துன்பம் ஒரு பிரிவினருக்குத் தொடர்நிழல் என்றும்
மனிதப் பன்பில்லாதவர்கள்
படைத்த இலக்கணம்
இந்த மண்ணுலகில் பெருங் கொடுமையன்றோ!'
என்று நெஞ்சம் வியக்கிறார்!
சங்க காலத்தை மன்னர்கள் காலம் என்றும்
இடைக்காலத்தை மதங்களின் காலம் என்றும்
இக்காலத்தை தேசிய காலம் என்றும் கூறுவர்
Monday, May 5, 2008
இனிக்கும் இலக்கியம் -சிங்கப்பூர் - வசந்தம் செண்ட்ரல் தொலைக்காட்சியில் நான் தொகுத்து வழங்கிய நிகழ்ச்சி
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment